Os catro ventos. Poema de Manuel González Prieto

MEDULAS - 1.cdr

Os catro ventos. Manuel González Prieto

Os catro ventos. Poema de Manuel González Prieto

Os maimiños prenden estrelas no ceo
os cordiais amarran da terra
pel e tacto un chisco nerviosas
o espírito presente
o futuro anda a brincar coa mente
e o corpo só fala do pasado
deusa nai fuches terra agora es teito

Consumouse a profecía do vello entrego
o triángulo (in) feliz imperfecto

Brazos en forma de xerra termarán co peso dos choros do vello lareiro
voarán as pedras e cando venzan as forzas serás fume e chorarás
pasarás moito medo

Entón Gaia rirá a cachón

O poema completo

Advertisements

About Grupo As Médulas para a Lingua e Cultura galegas

AS MÉDULAS para a Lingua e Cultura galegas do Bierzo somos un grupo plural, aberto á participación de todas e todos e non partidista. En pleno proceso de construción, o grupo pretende xuntar forzas en prol da dignificación do noso carácter e defender a dura situación que está a vivir a lingua galega na contorna berciana. Como tamén a cultural popular en xeral.
Esta entrada foi publicada en Sin categoría. Ligazón permanente.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s