Debuxando o poema “OS MAGOSTOS”, de Antonio Fernández Morales. Alumnado de infantil e primaria. As bases do premio

I PREMIO MORALES PARA A PROMOCIÓN DA LINGUA GALEGA NO BIERZO

-TRAS OS PASOS DE MORALES: OS MAGOSTOS-

Debuxando o poema “OS MAGOSTOS”, de Antonio Fernández Morales. Alumnado de infantil e primaria adscrito ao Programa para a promoción do idioma galego no Bierzo. As bases do premio

 

 

 

 

Advertisements
Publicado en Sin categoría | Deixar un comentario

“Uno no es de donde nace sino de donde pace”. Vale.

Texto heterolingüe por Dennis (Cacabelos)

Hasta ahí todo bien, uno no tiene por qué ser encasillado como originario o nacional de determinado lugar simplemente por haber visto la luz por primera vez allí. Ni siquiera por haber vivido en un lugar los primeros años de su vida alguien tiene por qué sentirse apegado, allegado a ese sitio. ¿Nos sentimos achegados a los sitios? En parte sí pero en parte también nos referimos al fondo simbólico, a lo que está por encima habitando que muda algo más rápido que lo orgánico, eso sí, mucho menos que las personas y habitantes de ese lugar, sitio, punto do globo.

Somos dun sitio, vale. Pero no nos referimos a que vivimos eí, senón pois estariamos todo o tempo siendo de sitios diferentes, xusto cuando cambiamos de piso o lugar de residencia. Se entiende, logo, que esas piedras, montañas, plazas, aguas, lo que vén sendo un sitio, ta acompañado de moitas outras cousas. Esas cousas son a yerba, esa herba da que falabamos antes co verbo pacer. Entonces, yo pregúntome, qué pacemos?

Un é de onde pace e non de onde nace, pero que pacemos? Que es iso que nos deixaron as choivas, sementes, correntes de vento e outros accidentes máis ou menos vivos que por azares soltan certos seres vivos que rebulan, conversan, saltan… Todo iso fai que o pasto medre, se asente, ocupe lugar. Así, nós máis adiante chegariamos como guxarapos sen saber nada, a pacer o primeiro que vemos. Un auga concreta regará esas herbas, unhas sombras, unhas árbores, certos fluídos duns pexegos que por eilí caeron. Todo suma ie vai formando sen parar un substrato concreto onde prenden raíces esas herbas. Unha bola linda ie lixeira pero a rebentar de vida ie anos.

Luego, que pacemos?

Non estaría xustamente aí a beleza de falarmos con xente que paceu noutros lugares? Co seu to de voz, o seu xeito de indicar, de formar, de crear… Seguir lendo

Publicado en Opinión | 1 comentario

I Premio Morales Para a Promoción da Lingua Galega no Bierzo

I PREMIO MORALES PARA A PROMOCIÓN DA LINGUA GALEGA NO BIERZO
Tras os pasos de Morales: Os Magostos

Preme na ligazón para consultar as bases

 

Publicado en Sin categoría | Deixar un comentario

X Xornadas Martín Sarmiento. Este venres 9 de marzo

X XORNADAS MARTÍN SARMIENTO 

-O venres 9 de marzo, en Vilafranca do Bierzo-

A información sobre as xornadas, no blog O MEGO DA ESCOLA

Publicado en Sin categoría | Deixar un comentario

Concertos ia foliada en Valboa

O piazo cartel fala por si só. O vindeiro sábado xente galega ia berciana virán a agasallarnos coa música de raíz, popular, remasterizada ou non, pra que bailemos ia suemos ou disfrutemos quietines da arte musical.

Ademais de anima-la vida tamén ofrecen un lindo obradoiro de baile. Madre !! Como pra non ir ia aprender o que, con grand probabilidá, bailaban os nosos ancestros. En muitos 27624922_10212920771887526_603595974612728507_olugares certas cousas coma estas están máis que activas ia rebulen en cada serán, foliada, encontro…  Pouco a pouco noutras rexiois parece que tamén. Na nosa mao está que aportemos máis ou menos ante o esmorecemento da cultura popular.
Que mellor xeito de facelo que disfrutando como se non houbese mañá.

Coidao coas maniotas !! Bon.. haivos cousas peores…

A bailaar !   🙂

Publicado en Sin categoría | Deixar un comentario

Arramplar + esvecer(se) + eslavazar

Imos con dúas + 1 novas palabras ! Neste caso de acción, verbos. Bastante visualizables.

Non vos soan moi chulas?

Arramplar

Seguro que esta palabra tan de casa non é moi esqueicida como poder pasar con outras.

“arramplou con todo ia deixou a leira feita un desastre, estrozada.”

Arramplar aparece en tódolos dicionarios tanto asturianos, coma galegos ia no castelán tamén. Podería, iso si, ser dun uso máis coloquial en distintas zonas setentrionais ou do castelán nas zonas asturleonesas ou galegas. Pola contra, facendo unha ben curta busca en internet endilgamos que tamén existe arramblar no ámbito catalá polo que se podería deducir con esta aparición que é común en muitísimos sitios ia non é un caso de préstamo no castelán ou por interferencia. Segundo as investigaciois feitas polos estudiosos non se debería confundir con rampa xa que etimolóxicamente vén dalgúns roamnces franceses, ou sexa, latín.

De feito, pódese observar eiquí: http://etimologias.dechile.net/?rambla   a súa orixe árabe que en árabe clásico sería ramlah. Rambla dos ríos. Seguir lendo

Publicado en Pañando palabras | Etiquetado , , , | Deixar un comentario

I XORNADA DA CULTURA E DA LINGUA GALEGAS NO BIERZO: A tradición oral e a lingua. 28 de agosto, 1993. Vilafranca do Bierzo. MEMORIA COMPLETA. Manuel G. Prieto

I XORNADA DA CULTURA E DA LINGUA GALEGAS NO BIERZO:
A tradición oral e a lingua
28 de agosto, 1993. Vilafranca do Bierzo

MEMORIA COMPLETA

 

INTRODUCIÓN

Seguir lendo

Publicado en Sin categoría | 1 comentario